کائولن

کائولن چیست؟

کائولینیت کانی رسی غالب در خاک رس چینی یا کائولن به همراه برخی کانی های دیگر از همین گروه یعنی دیکیت و ناکریت و همچنین هالوزیت است. کائولینیت از فلدسپات موجود در سنگ‌های مختلف با هوازدگی منشأ می‌گیرد و به این فرآیند کائولینیزاسیون گفته می‌شود.
کائولینیزاسیون دگرسانی فلدسپات در دو مرحله انجام می شود – ابتدا به مونت موریلونیت و سپس به کائولینیت تبدیل می شود.
رسوبات کائولن ممکن است اولیه (درجا) یا ثانویه (حمل شده) باشند، اما رسوبات درجا رایج ترند. از نظر شیمیایی، ترکیب خاک رس چینی خالص توسط SiO2 به شکل سیلیکات (47-50٪)، Al2O3 (34-37٪) و آب به عنوان تلفات در اشتعال (10-12.5٪) غالب است.

ویژگی های کائولن عبارتند از:

1. سفیدی: هر دو رنگ خام و پخته شده خاک رس چینی سفید است.
2. روشنایی: درخشندگی خاک رس چینی مدرج (یعنی دانه های ریز هم اندازه) 80-87 است
3. نقطه همجوشی خاک رس چینی 17850 درجه سانتیگراد است.
4. جمع شدگی خشک (در دمای 110 درجه سانتیگراد) 14 درصد (حداکثر)، انقباض کل پخته شده (در دمای 1350 درجه سانتیگراد) 18 درصد است.
5. پلاستیسیته آن بسیار کم است (تقریبا غیر پلاستیکی).
6. وزن مخصوص آن 2.6 است.
7. نرم است و می توان آن را به اندازه ریز کمتر از یک میکرون پودر کرد.
8. از نظر شیمیایی، بی اثر و غیر سمی است، اما جذب روغن آن نسبتاً بالا است (25-45٪).
9. از نظر الکتریکی نارسانا است.
10. ضریب شکست آن 1.56 است.